donderdag 16 januari 2020

The Curse of Quon Gwon, de eerste Chinees-Amerikaanse film uit 1916 door Marion E. Wong


De Amerikaanse stomme film The Curse of Quon Gwon: When the Far East Mingles with the West (De Vloek van Kuan Kung: Als het Verre Oosten zicht mengt met het Westen) uit 1916-1917 werd lange tijd verloren gewaand. De film, beschouwd als de eerste Chinees-Amerikaanse film, werd door de Chinees-Amerikaanse Marion Evelyn Wong gemaakt. Wong was hiermee ook één van de eerste vrouwelijke regisseurs in Amerika. Ze was de regisseur, producent, kostuum- en decorontwerper van de film. De film speelt zich in Californië en het zuiden van China af.



Het Verhaal De film begint in Californië waar de rivaliteit in de Chinese gemeenschap wordt getoond tussen de Chinese keizergezinden en de revolutionairen. Tegen deze achtergrond ontwikkelt zich een liefdesverhaal. De film laat zien hoe de Amerikaanse Chinezen tussen twee culturen leefden. In de film worden de Chinezen tot in Amerika achtervolgd door de vloek van de Chinese god van de oorlog en welvaart Quon Gwon, ook wel Kuan Kung of Guan Gong genoemd, omdat ze te verwesterd zijn geraakt.

Korte biografie van Marion E. Wong (1895-1969)
In 1916 richtte Wong op 21-jarige leeftijd de onafhankelijke Mandarin Film Company op. Ze werd hierbij financieel gesteund door haar oom. De Mandarin Film Company was de eerste Amerikaans-Aziatische filmstudio in de Verenigde Staten. The Curse of Quon Gwon: When the Far East Mingles with the West was de eerste en enige film die de studio maakte en werd geschreven, geproduceerd en geregisseerd door Marion Wong. Het filmproject was een echte familieaangelegenheid. Wong zelf speelde de schurk, daarnaast hadden haar nicht Stella en moeder Chin See een rol en speelde haar schoonzus Violet de hoofdrol. De mannelijke hoofdrol werd door de professionele acteur Henry Soo Hoo gespeeld. Deze productie is ook de eerste en enige met een volledige Aziatische cast. Het verhaal was geïnspireerd door haar bezoek aan China in 1911. Zij en haar twee broers waren indertijd naar China afgereisd om hun toekomstige huwelijkspartners te ontmoeten. Tijdens hun verblijf overleed één van haar broers aan de waterpokken en de andere broer trouwde met Violet. Marion weigerde echter te trouwen en keerde onverrichter zake terug. Daarnaast zou de film A Night Out van Charlie Chaplin een grote invloed op haar hebben gehad. Ze gebruikte de cameraman van Chaplin voor haar film.
Het was Wongs wens om Chinees-Amerikaanse films te maken die het publiek een inkijkje gaven in de Chinese gewoontes en cultuur. Ondanks de vele positieve kritieken werd de film maar twee keer op het witte doek getoond: In 1916 werd de ruwe versie van de film vertoond en in 1917 de officiële première. De film is hierna nooit commercieel gedistribueerd. Filmdistributeurs waren van mening dat niemand zat te wachten op een Aziatisch Amerikaans verhaal dat niet voldeed aan de stereotypen van die tijd. Wong wilde het hele avontuur vergeten, haar oom ging failliet en de filmstudio heeft nooit meer een andere film gemaakt.
Na het debacle trouwde Wong en opende in 1919 het Singapor Hut restaurant in Richmond, California. Door haar optredens als vaudeville-artieste werd het restaurant heel populair. De film werd verloren gewaand tot een documentairemaker er in 2005 achter kwam dat de dochters van Violet Wong, Marions schoonzus en hoofdrolspeelster van de film, twee van de acht filmrollen in hun bezit hadden. Deze filmrollen zijn nu in het Oakland Museum van Californië te zien. Het overgebleven filmmateriaal is in totaal 35 minuten lang en bestaat uit filmrol vier en zeven. De tussentitels ontbreken. Wegens zijn culturele, historische en esthetische belang is de film opgenomen in het Nationale Filmarchief van de Library of Congress, de nationale bibliotheek van de VS.

__________________________________________________________________________________________________________________
Bronnen:
















Geen opmerkingen:

Een reactie posten