Startpagina

woensdag 11 november 2015

Noord-Korea volgens bezoekers

De Noord-Koreaanse leider Kim Jong-un wil jaarlijks twee miljoen toeristen aantrekken. Hij lijkt hier in te slagen, want het aantal toeristen dat Noord-Korea ontdekt, neemt toe. De bezoeken worden echter strak geregisseerd. De gidsen bepalen wat de toeristen te zien krijgen. Het is dus maar de vraag hoeveel van het "echte" Noord-Korea aan de bezoekers wordt getoond. Hier een beeld van het meest gesloten land ter wereld aan de hand van een aantal ervaringen van bezoekers.






Noord-Korea is niet beperkt toegankelijk

De toegang tot Noord-Korea is niet beperkt. Iedereen die geen journalist is, is welkom in Noord-Korea. Er worden zoveel toeristen toegelaten als er accommodaties zijn.


Er wordt niet streng gecontroleerd bij de grens. Er wordt wel geadviseerd geen boeken over de Koreaanse oorlog, bijbels of boeken met een Amerikaanse vlag mee te nemen. Men wil niet dat de Noord-Koreaanse burgers door buitenlandse boeken worden beïnvloed. De serienummers van de smartphones worden geregistreerd bij aankomst op de luchthaven. Smartphones en laptops mogen worden meegenomen. Aan de lenzen van camera's worden wel bepaalde eisen gesteld. Er worden doorgaans geen vragen gesteld en de bezoekers kunnen snel doorlopen. 


Noord-Koreanen haten Amerika, maar niet de Amerikanen

De Noord-Koreanen stellen de Amerikanen niet gelijk aan de Amerikaanse regering. Ze koesteren een grote afkeer tegen Amerika, maar zullen het met een Amerikaanse bezoeker niet over politiek hebben. Ze praten  meestal over lichtere onderwerpen zoals sport en cultuur. Veel Noord-Koreanen blijken fan van Amerikaans basketbal. De bezoeken die oud-basketballer Dennis Rodman aan Noord-Korea heeft afgelegd, zullen hieraan bijgedragen hebben. Amerikanen mogen het land echter niet per trein verlaten, maar alleen per vliegtuig. Daarnaast zijn sommige plaatsen niet toegankelijk voor Amerikaanse bezoekers. 

Dat Noord-Koreanen ook gevoel voor humor hebben, blijkt wel uit een grap die een toerist heeft gehoord, namelijk dat een Noord-Koreaan uit haat voor de Amerikanen geen Amerikaanse sigaretten rookt, maar verbrandt. 

Tijdens rondleidingen wordt vaak gesproken over de "Amerikaanse imperialisten". Het Museum van Amerikaanse Oorlogsmisdaden in de provincie Sincheon is geheel gewijd aan de oorlogsmisdaden die de Amerikanen tijdens de Koreaanse Oorlog zouden hebben begaan. Hierbij zouden volgens de officiële lezing 35.000 doden zijn gevallen.

Tijdens deze rondleiding wordt duidelijk gemaakt wat er met Amerika gebeurt als deze zou besluiten om Noord-Korea aan te vallen:




De straten van Pyonyang zijn vrijwel leeg en er rijden niet veel voertuigen

Op de wegen in Pyongyang rijden wel auto's, maar het is er verre van druk. De auto's die er rijden zijn uit China geïmporteerd en voor de rijke elite bestemd. Er rijden wel bussen. Bij de bushaltes staan hele lange rijen, omdat de bussen niet regelmatig rijden. Het metrostation wordt druk bezocht. Dagelijks reizen er tussen de 300.000 en 700.000 mensen met de metro. Met 110 meter is het het diepst gelegen metrosysteem ter wereld. Toeristen mogen ook met de metro reizen. Hier een indruk van het reizen met de metro:




Hier een video met één van de beroemde vrouwelijke verkeersregelaars in de niet erg drukke straten van Pyongyang:




Alom aanwezige propaganda

Overal zijn posters en muurschilderingen van de Grote Leiders (Kim Il Sung, Kim Jong-il en Kim Jong-un) te zien en worden de deugden van Noord-Korea afgebeeld. De Eeuwige President en de grondlegger van Noord-Korea, Kim Il Sung (1912-1994), wordt het meest afgebeeld. Zij beeltenis staat op een speldje dat door alle volwassen Noord-Koreanen gedragen wordt. Wat veel mensen niet weten, is dat zijn vrouw, Kim Jong Suk, wordt gezien als de Moeder van de Revolutie en samen met haar man Kim Il Sung en haar zoon Kim Jong-il als een drie-eenheid wordt gezien.

Er rijden dagelijks vanaf 6.30 's ochtends propagandabusjes met megafoons door de straten. Erick Tseng, Product Director bij Facebook, werd elke ochtend wakker van deze busjes:





Zelfs de scholen hangen vol met propagandaposters. Hier hangen posters met de meest wrede oorlogscènes naast posters met idyllische scènes waarin de leiders de hoofdrol spelen.

In het vliegtuig van en naar Pyongyang en in praktisch elk restaurant wordt de muziek van propagandaband en meiden-popgroep, Moranbong Bandgedraaid. De leden van de band zouden persoonlijk door de Kim Jong-un zijn uitgekozen. De zangeres, Hyon Song Wol, zou een ex-vriendin van Kim Jong-un zijn. Deze video van de band is tijdens de vlucht van de Noord-Koreaanse luchtvaartmaatschappij Air Koryo (die wordt beschouwd als de slechtste luchtvaartmaatschappij ter wereld) van en naar Pyongyang te zien:



Noord-Koreanen zijn niet wantrouwend tegenover buitenlanders

In de stad Pyongyang komen de toeristen nog wel eens mensen tegen die blij zijn om ze te zien en waarmee ze een praatje kunnen maken. Het gaat dan meestal om kinderen en jonge mensen. De meerderheid, vooral buiten de stad, mijdt de toeristen. Dit heeft waarschijnlijk meer met terughoudendheid, voorzichtigheid en verlegenheid te maken, dan met wantrouwen.

De gidsen praten graag en zijn nieuwsgierig naar de toeristen. Ze willen van alles over het Westen weten en over hoe de bezoekers over bepaalde onderwerpen denken, zoals de Koreaanse oorlog. De Koreaanse oorlog leeft nog erg onder de Noord-Koreaanse bevolking. Men is hier van mening dat de Amerikanen de oorlog zijn begonnen en vele oorlogsmisdaden op hun geweten hebben. Om respect van de Noord-Koreanen te krijgen, is het van belang om hun mening te respecteren en ze niet te proberen te overtuigen van het tegendeel. Dan zijn ze ook bereid om te luisteren naar het standpunt van een buitenlander.

Als men de gidsen beter leert kennen, kunnen ze soms ook praten over de problemen waar het land mee te kampen heeft. Ze praten over de zware periode van droogte en honger van 1994 tot 1998 (ook wel de Zware Mars genoemd) die aan een miljoen mensen het leven zou hebben gekost en over de hoop op een vereniging met Zuid-Korea. Ze zijn ook vastbesloten hun socialistische principes nooit op te geven. 


Het eten in Noord-Korea 

De meningen over het eten lopen uiteen. Volgens een professionele golfer met de naam Elliot werden er maaltijden geserveerd die koud, niet vers en niet te eten waren. Zo werd er in de toeristenstad Wonsan, die vlakbij het beroemde ski-oord Masikryong ligt, levende vis geserveerd, wat niet in goede aarde viel bij de bezoekers. Verder waren er ook redelijk goede maaltijden.

De rapper en journalist Marcel Cartier heeft het echter over fatsoenlijk gekookte maaltijden. De borden waren goed gevuld en er werd Kimchi (traditioneel gerecht dat uit gefermenteerde kool en groente bestaat) en tofu geserveerd.  Er werd ook Koreaanse barbecue, bibimbap (een mix van rijst een groente) en Koreaanse stoofpot geserveerd met zelf gebrouwen bier.

Elk district heeft wel zijn eigen bierbrouwerij. Het aanbod van bier is zeer gevarieerd. De meeste bezoekers vind het bier van goede kwaliteit. Het is in Noord-Korea normaal om tijdens de maaltijden een biertje te drinken.

Er is maar één pizzarestaurant in Noord-Korea. De koks worden speciaal naar Italië gestuurd om Italiaans eten te leren maken.

De bezoekers mogen het hotel 's avonds niet verlaten

De bezoekers moeten 's avonds in hun hotel blijven en mogen niet in hun eentje het hotel verlaten en op stap gaan. Het hotel is daarom met opzet op een eiland in de Taedong rivier gesitueerd. In het Koryo Hotel, een drie sterren hotel met 48 verdiepingen, wordt alleen de 43e verdieping door toeristen bezet. Op de andere verdiepingen is niemand aanwezig.

Hier een video van Erick Tseng over de spookverdiepingen:




Beperkt internet

Er is gecensureerd internet, maar dit is alleen beschikbaar voor toeristen door middel van de aankoop van een simkaart (rond de 190 euro). De Noord-Koreanen kunnen alleen gebruiken maken van het Intranet (Kwangmyong).

De meeste Noord-Koreanen in Pyongyang en andere grote steden hebben een smartphone van het merk Arirang, waarop een variant van Android Jelly Bean draait. Er is onder andere een app op te vinden met de ideologie (Juche) van leider Kim Il Sung. Het schijnt dat er ook een fysieke App Store bestaat om apps voor de smartphone te downloaden. Ook mensen op het platteland hebben vaak een telefoon. 

Strak geregisseerde rondleidingen en uitjes 

Bezoekers moeten de gidsen volgen, maar er is ook een bepaalde mate van vrijheid. De bezoekers mogen met de lokale bewoners praten en mogen hun mening geven, zo lang ze deze maar niet opdringen. 

Het is onvermijdelijk dat het oog wel eens valt op een vervallen steegje, maar de meeste plekken zijn speciaal voor de toeristen gebouwd, zoals het weeshuis in Pyongyang. Hiermee probeert het regime de bezoekers een mooi beeld van Noord-Korea voor te spiegelen.





Er wordt toeristen onder andere een autoshowroom getoond waar auto's van Noord-Koreaanse makelij zouden worden verkocht. De klanten lijken volgens bezoeker Erick Tseng op acteurs:





Op foto's moeten de leiders volledig in beeld te zien zijn

Als er foto's worden gemaakt waar afbeeldingen of standbeelden van de leiders op staan, moeten ze er in het geheel op staan. Ze mogen er dus niet half op staan, anders moeten ze worden gewist. Daarnaast mogen er geen militairen of militaire locaties worden gefotografeerd.

Bezoekers wordt verzocht een buiging te maken en bloemen neer te leggen voor de standbeelden van de leiders. 


Uitstapjes naar scholen

De toeristen bezoeken ook een aantal basisscholen waar de kinderen klaar staan om hun kunnen, onder andere op het gebied van muziek, kunst en sport, te demonstreren. Of de kinderen het allemaal spontaan doen, is de vraag:

                         

De kinderen leren op de basisschool al Engels. Op de middelbare school zijn de populaire talen Chinees en Duits. Tijdens het bezoek aan de basisschool worden wel steeds dezelfde Engelse zinnen herhaald:



Uitstapjes buiten Pyongyang

Het is niet te vermijden dat de bezoekers tijdens de busreis naar andere plaatsen een inkijkje krijgen in het echte leven. Onderweg zijn mensen te zien die hard aan het werk zijn en er minder goed gekleed uitzien of zelfs in versleten kleding lopen. Ze zien er ook veel magerder en minder doorvoed uit dan in de steden. Het land ziet er ruig en niet erg vruchtbaar uit.

De bezoekers krijgen een rondleiding bij een collectief landbouwbedrijf. De verblijven van de arbeiders zien er volgens toeristen erg mistroostig en vervallen uit.


Het aanbod aan kapsels en het kapsel van Kim Jong-un

Dit nieuws dat door de Zuid-Koreaanse pers in de wereld werd geholpen en overgenomen werd door andere internationale kranten klopt niet. Een heel enkele keer wordt er iemand gesignaleerd met het kapsel van Kim Jong-un. Er zijn jonge mannen die de haarstijl van Kim Jong-un gewoon mooi vinden. 

In de kapperszaken kan net als in het Westen gekozen worden uit verschillende haarstijlen. Het wordt de klanten alleen makkelijk gemaakt door er net als bij een menu een nummer en een foto achter te zetten, zodat de klant meteen kan aangeven welk kapsel hij of zij wilt.


De mode wordt van bovenaf opgelegd

Alhoewel men niet mag dragen wat men maar wilt, dragen de Noord-Koreanen in de stad geen oude kleding of uniformen. De kleding is gevarieerd. Vrouwen dragen zowel moderne als traditionele kleding. Ze gebruiken ook vaak make-up. De Moranbong Band, die qua kleding een moderne uitstraling heeft, zou een grote invloed op Noord-Koreaanse vrouwen hebben. Aangezien er geen regels over schoeisel bestaan, dragen er steeds meer vrouwen kleurrijke schoenen met hoge hakken. Mannen dragen vaak een stropdas met hemd en een colbert, maar ze lopen ook in vrijetijdskleding rond.

Mensen mogen zich echter niet te kleurrijk of onthullend kleden, anders bestaat de kans dat ze in het openbaar een uitbrander krijgen. Men probeert binnen de regels zo creatief mogelijk te zijn.


Beperkt contact met de buitenwereld

De meeste levensmiddelen en luxe goederen worden geïmporteerd vanuit China. Er gaan ook Noord-Koreanen naar China en terug. Er is een zwarte markt waar buitenlands eten en Zuid-Koreaanse kranten en films worden verkocht. Wegens een groot gebrek aan stroom zijn er op veel balkons Chinese zonnepanelen te zien.


Om nog een betere indruk van Noord-Korea te krijgen, kijk dan naar de andere filmpjes van Erick TsengProduct Director bij Facebook en wereldreiziger.

Lees ook:







________________________________________________________________
Bronnen:

Geen opmerkingen:

Een reactie posten